 |
enrico macias |
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Enrico Macias 11 Aralık 1938’de Cezayir’de Constantine şehrinde doğmuştur. Asıl adı Gaston Ghrenassia’dır. Ailesi aslen Yahudi’dir. Okula devam ettiği sürelerde müzik ve özellikle gitara yoğun ilgi duydu. Babası, Cheick Raymond Leyris orkestrasında viyolonsel çalmaktaydı. Genç Gaston da 15 yaşına geldiğinde bu prestijli orkestranın bir üyesi olmuştu.
Şarkıların hayatı değiştireceğine inanan Enrico Macias, 1997'de Birleşmiş Milletler tarafından "barış elçisi" olarak seçildi. Cezayir'e olan özlemini sık sık eserlerinde dile getiren Enrico Macias şarkılarını pek çok Türk pop müziği sanatçısı Türkçe olarak seslendirdiler:
Macias Şarkılarını söyleyenler arasında Ajda Pekkan da var. "On s'embrasse et on oublie"yi "Hoşgör Sen" diyerek yorumlayan süperstar, Macias'la aynı sahneyi de paylaştı. Fransa'nın ünlü Olympia'sında... 1976 yılında üç hafta boyunca Olympia'da Pekkan'la konser veren Macias bu olayı şöyle anlatacaktı: "Fransa'ya geldiğimde bana ilk yardım eden kişi, kendini hep bir Türk olarak gören Dario Moreno olmuştu. Ben de Ajda'ya yardım etmek zorundaydım. Bu benim manevi borcum sayılırdı. Ajda bence süper bir şarkıcı." 30 sene sonra, Lütfi Kırdar Kongre Salonu’nun 10. senesinde Enrico Macias ile Ajda Pekkan bir kere daha birlikte sahneye çıktılar.
Legion d'Honneur nişanı bulunan sanatçı 2003'te
içinde "Enfants de tous pays", "Adieu, mon pays", "La femme de mon ami", "Constantine",
"Aux talons de ses souilers" gibi ünlü şarkılarının bulunduğu "L'oriental"
adlı best of albümünü ve yeni şarkılarından oluşan "Oranges amères"i (Acı
Portakallar) çıkardı. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
© mavilink.com |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
1962
yılı hayatının dönüm noktası oldu. Yahudi olan Macias, Cezayir
bağımsızlığını kazandıktan sonra biraz da zorunlu olarak ülkesini terk
edip Fransa'ya yerleşti. Bu ayrılığın üzerine daha sonra "J'ai quitté mon
pays" (Memleketimi terk ettim) diye bir şarkı da yapacaktı. Macias'ın
parçaları yıllarca Cezayir'de çalınmadı çünkü yasaklıydı. Cezayir'in
dışında diğer Arap ülkelerine de gidemedi. Buna rağmen barışla ilgili
umutlarını hep korudu. Röportajlarında söylediği gibi: "Ne savaş, ne
terörizm, ne de şiddet gezegenimizin problemlerini çözmeyecek. Barış ve
aşk gerek." 1987 yılında yani müzik kariyerinin, evliliğinin ve Fransa'ya
yerleşmesinin 25'inci yılında, İsrail-Arap sorunuyla ilgili bir soruyu
şöyle yanıtladı: "Ben iyimserim. Sanırım iki taraf için de bir gün olumlu
bir çözüm bulunacak. Eğer çözümü bilseydim bunun için savaşırdım. Hayatımı
barışa adardım." 1987'de çıkardığı "Le monde a besoin d'amoure" adlı
albümünü "sığınmacılara" ithaf etti.